De komende twee maanden schrijf ik voor Studentenwerk een gastblog over hoe generatie Y & Z (of te wel, ik) tegen werkzoeken aankijken. Kijk voor meer informatie hier

En dan ben je afgestudeerd… Volgende week krijg ik mijn diploma.  Na 5 jaar studeren is het ineens voorbij. Ik kan me de eerste dag op Fontys Communicatie te Eindhoven nog zo goed herinneren. Nu loop ik door de gangen alsof het mijn tweede huis is. Een top tijd heb ik gehad, maar de tijd is gevlogen. Ineens ben ik geen 17 meer, maar 22. Later als ik groot ben is nu.

En nu? Voor het eerst in mijn leven slaan de twijfels toe. 22 jaar, waar ik me eerst nog ‘oud’ voelde, voel ik mezelf nu ineens weer heel erg jong. Wat kan ik? Wat wil ik? Wat moet ik? Wat mag ik? Vragen die dagelijks door mijn hoofd schieten. Wordt het werken? En als ik dan ga werken, een simpele baan of een baan in mijn vakgebied? Of ga ik toch nog reizen, wat tijden lang mijn droom was? Aan de andere kant is een carrière is ook erg aanlokkelijk.

Hm, de gedachtestroom gaat verder. Misschien toch nog doorstuderen? Nee, een universiteitstype ben ik ook niet. Laat mij maar lekker praktisch bezig zijn. Daar leer ik nog meer van dan uit een paar boeken. Van alle kanten krijg ik verschillende adviezen. Ga doorstuderen. Nee, reizen en genieten van het leven. Gewoon solliciteren, die baan komt er wel. Enzovoort.

Eenmaal op mijn tijdelijke baan bij .open up tijdens de teamvergadering merk ik ook weer hoe lekker het is om bezig te zijn met mijn vakgebied. En dat ik toch stiekem best wel wat weet als ik kijk naar mijn ervaren collega’s. Daarnaast krijg ik toch stiekem wel een enorme kick dat volgend weekend mijn eigen bedachte concept in release gaat. Toch maar wel een baan in mijn vakgebied?

Gaan we weer; twijfels.
Per dag wissel ik van gedachte. Maar misschien moet ik me vasthouden aan deze zin die ik vandaag tegen kwam: You don’t have to know exactly where you’re going. Just keep moving forward.

No related posts.